Reguły pracy grupowej

Każdy mówi tylko w swoim imieniu, za siebie

Np. nie mówi „Tego nie można…”, lecz „Ja tego nie mogę…”.

Pozwalamy pozostać uczestnikom przy opiniach, które wyrażają

Żadnych korektur, żadnych pouczeń, żadnych ocen. Uczymy się wytrzymać i innych takimi przyjąć, jakimi są, uszanować ich i pokochać z tym, co w nich jest.

Nie dajemy żadnych dobrych rad

Każdy powinien czuć się wolny w wyborze tego, co weźmie ze spotkania i co mu może pomóc. Wymagana powinna być odpowiedzialność za siebie samego. Uczymy się dawania innym wolności, tak, jak Bóg darował nam wolność.

To, o czym rozmawia się w grupie, pozostaje w niej; nie jest przekazywane na zewnątrz

Milczenie na zewnątrz pozwala niektórym otworzyć się w grupie, być bardziej szczerymi i przejrzystymi. Atmosfera zaufania jest niemożliwa bez tego wzajemnego zapewnienia.

Konfesyjne różnice zostają pozostawione

Podczas spotkań należy unikać dyskusji na temat konfesyjnych przekonań. Obowiązuje przyzwolenie wzajemne dotyczące różnych ujęć i stylów naszej pobożności.

 

Reklamy